PK_cfp_BarcelonaProfesor Ewa Kosowska w inspirowanym Barceloną tekście Polowanie na tradycję pisze: „Zrozumieć cudzą zwyczajność to praktycznie wejść w świat Innego. Ta jedna z najstarszych utopii antropologicznych i zarazem fundament europejskiej myśli humanistycznej optymistycznie zakłada możliwość dotarcia do człowieka mówiącego innym językiem i żyjącego w innej przestrzeni. […]

Teraz, na początku drugiej dekady XXI wieku, problem porozumienia w obrębie Starego Kontynentu nie sprowadza się jedynie do przyspieszonych kursów języka angielskiego: znacznie ważniejszy staje się konsensus na poziomie oczywistości, codzienności, na poziomie dostrzegania tego, co „nijakie” i niezauważalne dla miejscowych, ale czasami nawet zbyt wyraziście nacechowane dla przybysza. Owa nijakość, podobnie jak owo nacechowanie, nie bierze się znikąd. Jest efektem niezmiernie skomplikowanego procesu, nader chętnie zamykanego w granicach pojęcia tradycji. Zakładając, że to tradycja stanowi podstawę charakteru każdej społeczności lokalnej, bardzo często poszukujemy w niej albo rysów zbieżnych z naszymi kulturowymi przyzwyczajeniami, albo frapującej odmienności. Albowiem to, co podobne, usprawiedliwia nasze poczucie wspólnoty z innymi, podczas gdy to, co specyficzne, podkreśla naszą swoistość, by nie powiedzieć – autochtoniczność. […]

Podróżujący antropolog to szczególny rodzaj turysty: podpatrując cudzą nijakość, podpatruje przy okazji własną. Poprzez obserwację sam sobie bowiem uświadamia zaobserwowane podobieństwa i różnice, a poprzez uświadamianie sobie zatrzymuje na chwilę rzeczywistość, dzięki czemu uzyskuje możliwość opisu i interpretacji”.

Organizując w latach 2012-13 dwa Plenery Kulturoznawcze do Barcelony traktowaliśmy te, matrycowane przez podobieństwa i różnice, poszukiwania „nijakości” jako punkt wyjścia. Barcelona jest miastem, które skłania do bardzo szerokiego zakresu refleksji. Teraz chcemy więc zaprosić wszystkich chętnych (nie tylko uczestników plenerów) do podzielenia się swoimi obserwacjami i przemyśleniami inspirowanymi Barceloną.

 

Przewidujemy dwie części numeru: tekstową, do której przyjmujemy zarówno teksty naukowe, jak i eseistyczne, oraz wizualną, na którą składać się mają eseje i reportaże fotograficzne. Szczególnie zależy nam na tej drugiej formule – korzystając z otwartości „Pracowni Kultury” chcemy pokazać, że refleksja kulturoznawcza nie musi ograniczać się tylko do tekstu, a aparat może być świetnym narzędziem do poznawania innych. Dopuszczamy oczywiście również zgłoszenia łączące tekst i fotografię.

Redaktorzy: mgr Jakub Dziewit, Katarzyna Kościelny

Artykuły w formie tekstowej prosimy o zgłaszanie do Katarzyny Kościelny (na adres: kat.skrzyp@gmail.com); artykuły zawierające zdjęcia oraz same zdjęcia prosimy o zgłaszanie do mgra Jakuba Dziewita (jakub.dziewit@us.edu.pl).

Termin zgłoszeń: UWAGA! Wydłużyliśmy czas na zgłoszenia do 13 kwietnia (istnieje możliwość wcześniejszej konsultacji pomysłu, tematu, tekstu, etc. – prosimy o kontakt mailowy).

 

 

UWAGA – informacja o zdjęciach:

  1. Zdjęcia powinny być przygotowane według wskazań: format JPG (lub JPG2000), BEZ kompresji lub z minimalną kompresją, 96 dpi, dłuższy bok min. 1500 pikseli).
  2. Zdjęcia w słabszej jakości mogą zostać pokazane jeśli będzie to uzasadnione merytorycznie.
  3. Po wcześniejszym kontakcie redakcja może pomóc w przygotowaniu zdjęć do wskazanego formatu.
  4. Prosimy o nie nanoszenie na zdjęcia podpisów.
  5. Autorzy muszą posiadać niezbędne prawa do korzystania ze zdjęć przed siebie zgłaszanych – artykuły w ramach „Pracowni Kultury” udostępniane są na licencji Creative Commons.